به گزارش اطلاعات آنلاین،‌ در بخشی از این کتاب که از مجموعه سیمرغ (سفرنامه به شهرهای ایران) به چاپ رسیده می‌خوانیم: «نام و یا به تعبیری وجه تسمیه بندرعباس اولین چیزی است که جلب توجه می‌کند. چطور شاه‌عباس نام خود را در آنجا ماندگار کرد؟ بندرعباس شهری است که پیشرفت‌های تصاعدی داشته است. در یک بازه شصت هفتاد ساله خود را به سمت و سوی ثبت به عنوان کلان‌شهر می‌کشاند. پالایشگاه و اسکلهٔ مدرن، جمعیت متخصص و کارگر را به سمت خود می‌کشانند. پادگان‌های نظامی و حضور نیروهایی از سراسر ایران، تنوع جمعیتی را گسترش می‌دهد. با این حال رسم و رسوم و سنت‌ها چنان عمیق‌اند که علی‌رغم تغییر و تحولات، همچنان می‌توان یک بندری را از پوشش و یا نوع لهجه‌اش شناخت.

ساز و نواها از سراسر استان به گوش می‌رسد و قشم و میناب و هرمز و لنگه و بستک و... هرکدام گونه‌هایی از شادی و طرب جمعی را می‌سازند.

حضور دیرپای پرتغالی‌ها، قلعه‌ها و آثاری را از خود به جا گذاشته است. قلعهٔ هرمز نمادی از استحکام و تسخیرناپذیری است که فقط دلاوری مثل امامقلی‌خان و سربازان شجاع‌اش می‌توانند آن را تصرف کنند.  

علاوه بر همهٔ اینها بندرعباس شهر پاساژها و مراکز خرید و انواع غذاهای بومی و غیربومی است. قلیه و هواری و رگاگ و انواع سمبوسه‌ها و پیتزاها در همه جای شهر موجود است.

کتاب «به تماشا و تجارت» در ۱۹۲ صفحه و به قیمت ۷۷۰هزار تومان از سوی انتشارات اطلاعات منتشر شده است.